พยัญชนะไทยมี 44 ตัวดังนี้
| เสียง | รูป |
| ก |
ก |
| ข | ข ค ฅ ฆ |
| ง | ง |
| จ | จ |
| ช | ช ฉ ฌ |
| ซ | ซ ศ ษ ส |
| ด | ด ฎ |
| ต | ต ฏ |
| ท | ฐ ฑ ฒ ถ ท ธ |
| น | น ณ |
| บ | บ |
| ป | ป |
| พ | พ ผ ภ |
| ฟ | ฟ ฝ |
| ม | ม |
| ย | ย ญ |
| ร | ร |
| ล | ล ฬ |
| ว | ว |
| อ | อ |
| ฮ | ฮ ห |
ฐานพยัญชนะ และ ไตรยางศ์
ฐานพยัญชนะ มีต้นกำเนิดมาจากฐานเสียงเมื่อเราได้เปล่งคำที่มีอักษรนั้นๆออกมา แล้วจะทำให้เกิดการกระทบกันของอวัยวะต่างๆ อันได้แก่ เพดานปาก ปุ่มเหงือก ฟัน หรือริมฝีปาก หรืออาจจะมาจากทางลำคอตรงๆ ซึ่งฐานในการเกิดเสียงของอักษรต่างๆก็จะแตกต่างกัน ดังรายละเอียดก็จะเป็นดังตารางข้างล่างล่าง
ส่วน ไตรยางศ์ หรือ อักษรสามหมู่ คือระบบการจัดหมวดหมู่อักษรไทย (เฉพาะรูปพยัญชนะ) ตามลักษณะการผันวรรณยุกต์ของพยัญชนะในแต่ละหมวด เนื่องจากพยัญชนะไทย เมื่อกำกับด้วยวรรณยุกต์หนึ่งๆ แล้วจะมีเสียงวรรณยุกต์ที่แตกต่างกัน ซึ่งแยกได้เป็น อักษรกลาง อักษรสูง และอักษรต่ำ
ในตารางด้านล่ างนี้คือตารางความสัมพันธ์ของฐานการเกิดเสียง กับหมวดหมู่ไตรยางศ์ของพยัญชนะ ซึ่งมีความง่ายแก่การท่องจำ เพราะอักษรได้เรียงไปตามลำดับ ก ไก่ ถึง ฮ นกฮูก
| ฐานเสียง | อักษรกลาง | อักษรสูง | อักษรต่ำ | ||
| ต่ำคู่ | ต่ำเดี่ยว | ||||
| คอ | ก | ข ฃ | ค ฅ | ฆ | ง |
| เพดานปาก | จ | ฉ | ช ซ | ฌ | ญ |
| ปุ่มเหงือก | ฎ ฏ | ฐ | ฑ | ฒ | ณ |
| ฟัน | ด ต | ถ | ท | ธ | น |
| ริมฝีปาก | บ ป | ผ ฝ | พ ฟ | ถ | ม |
| เศษวรรค | อ | (ศ ษ) ส ห | - | - | ย ร ล ว ฬ ฮ |
**หมายเหตุ
- ตัวอักษรในตารางที่เป็นสีดำ เป็นพยัญชนะในภาษาบาลี (มี ๓๓ ตัว)
- ตัวอักษรในตารางที่เป็นสีดำและสีน้ำตาล (เพิ่ม ศ ษ เข้าไปด้วย) จะเป็นพยัญชนะในภาษาสันสกฤต (มี ๓๕ ตัว)
- ตัวอักษรสีแดงที่เพิ่มเข้ามา คือพยัญชนะที่ไม่มีใช้ในภาษาบาลีและสันสกฤต
แต่จะใช้ในภาษาไทย รวมทั้งสิ้นเป็น ๔๔ ตัว
หน้าที่ของพยัญชนะ
| ๑. เป็นพยัญชนะต้น | กาเป็นสัตว์ใกล้สูญพันธ์ |
๒. เป็นตัวสะกด |
เกิดเป็นชายหมายรักนี้หนักอก |
| ๓. เป็นอักษรควบ | ควบแท้ : ออกเสียงอักษรทั้งสองตัวพร้อมกัน พลาดพลั้ง ครั้งคราว กราวกรู ครูคลุ้มคลั่ง ขวักไขว่ ควบไม่แท้ : เศร้า สร้อย ศรี จริง ไม่ได้ออกเสียงตัวที่ควบด้วย กล่าวคือ ไม่ได้ออกเสียง ร นั่นเอง |
| ๔. เป็นอักษรนำ-ตาม | ตลาด : ต อักษรกลาง นำ ล อักษรต่ำ ออกเสียงวรรณยุกต์ตาม ต ผลิต : ผ อักษรสูงนำ ล อักษรต่ำ ออกเสียงวรรณยุกต์ตาม ผ อย่า อยู่ อย่าง อยาก : อ อักษรกลาง นำ ย อักษรต่ำ ออกเสียง วรรณยุกต์ตาม อ หรูหรา ห อักษรสูง นำ ร อักษรต่ำ ออกเสียงวรรณยุกต์ตาม ห หญิง |
| ๕. เป็นสระ (อ ว ย) | กวน ว เป็นสระอัวลดรูป เสีย ย เป็นส่วนประกอบของสระเอีย ขอ เสือ มือ อ เป็นสระ และเป็นส่วนหนึ่งของสระ |
| ๖. เป็นตัวการันต์ | จันทร์ : ทร์ เป็นตัวการันต์ ลักษณ์ : ษณ์ เป็นตัวการันต์ ศิลป์ : ป์ เป็นตัวการันต์ |

