อักษรในภาษาไทย
- สระ

สระในภาษาไทยมี ๒๑ รูป

รูปสระ ชื่อ รูปสระ ชื่อ
วิสรรชนีย์ ไม้ม้วน
อั ไม้หันอากาศ ไม้มลาย
อ็ ไม้ไต่คู้ ไม้โอ
ลากข้าง ตัว ออ
อิ พินทุ์อิ ตัว ยอ
' ฝนทอง ตัว วอ
อํ นิคหิตหรือหยาดน้ำค้าง ตัว รึ
" ฟันหนู ฤๅ ตัว รือ
อุ ตีนเหยียด ตัว ลึ
อู ตีนคู้ ฦๅ ตัวลือ
ไม้หน้า

การประสมรูปสระ

สระรูปเดียวได้แก่ ะ อั อ็ า อิ อุ อู เ ใ ไ โ ฤ ฤๅ ฦ ฦๅ

สระ 2 รูป ได้แก่

เสียงสระ

เกิดจาก

รูปสระ
อี

เกิดจาก

พินทุ์อิ + ฝนทอง
อึ

เกิดจาก

พินทุ์อิ + หยาดน้ำค้าง (นฤคหิต)
อื

เกิดจาก

พินทุ์อิ + ฟันหนู
เ-ะ

เกิดจาก

ไม้หน้า + วิสรรชนีย์
เอ็-

เกิดจาก

ไม้หน้า + ไม้ไต่คู้
แอ

เกิดจาก

ไม้หน้า + ไม้หน้า
โ-ะ

เกิดจาก

ไม้โอ + วิสรรชนีย์
เ-อ

เกิดจาก

ไม้หน้า + ตัว อ
อัว

เกิดจาก

ไม้หันอากาศ + ตัว ว
-ำ

เกิดจาก

หยาดน้ำค้าง + ลากข้าง

เ-า

เกิดจาก

ไม้หน้า + ลากข้าง

สระ ๓ รูป ได้แก่

เสียงสระ

เกิดจาก

รูปสระ
แ-ะ

เกิดจาก

ไม้หน้า+ไม้หน้า + วิสรรชนีย์

อัวะ

เกิดจาก

ไม้หันอากาศ+ ตัว ว + วิสรรชนีย์
เ-อะ

เกิดจาก

ไม้หน้า + ตัว อ + วิสรรชนีย์
เ-าะ

เกิดจาก

ไม้หน้า + ลากข้าง + วิสรรชนีย์

สระ ๔ รูป ได้แก่

เสียงสระ

เกิดจาก

รูปสระ
เอีย

เกิดจาก

ไม้หน้า + พินทุ์อิ + ฝนทอง+ตัว ย
เอือ

เกิดจาก

ไม้หน้า + พินทุ์อิ + ฟันหนู+ตัว อ

สระ ๕ รูป ได้แก่

เสียงสระ

เกิดจาก

รูปสระ
เอียะ

เกิดจาก

ไม้หน้า + พินทุ์อิ + ฝนทอง +
ตัว ย + วิสรรชนีย์
เอือะ

เกิดจาก

ไม้หน้า + พินทุ์อิ + ฟันหนู +
ตัว อ + วิสรรชนีย์

สระในรูปแบบต่าง ๆ

รร ( ร หัน)

อ, ว, และ ย

สระลดรูป

สระเปลี่ยนรูป

รร (ร หัน) ใช้แทน
สระอะ ได้ มักพบใน
คำที่มาจากภาษาอื่น
เช่นภาษาสันสกฤต
หรือภาษาเขมร
เช่น
บรรทม บรรทัด บรรเทา
บรรเทิง บรรจบ กรรไกร
สรรค์ สรร จำนรรจ์
ครรไล

อ, ว , และ ย
เป็นได้ทั้ง สระและ
พยัญชนะ เช่น
อ เป็นสระเช่น
ขอ, มือ, เสือ, เธอ ฯลฯ
ว เป็น สระ เช่น
กลัว, บัว มั่ว ฯลฯ
ย เป็นสระ เช่น
เสีย, เพียะ ฯลฯ

บ่ได้ (บ่อ ลดรูป อ)
ณ โอกาสนี้
(ณะ ลด วิสรรชนีย์ ะ)
นก คน จน ครบ ฯลฯ
(ลดรูปสระโ-ะ)
ก็ (ลดรูป สระเอาะ)
ขืน (ลดตัว อ มาจาก
ขือ+น)
เพชร (เพะ+ช ลดวิสรรชนีย์)

สังข์ รัก กัน ลับ
(เกิดจาก สะ+ง, ระ+ง
กะ+น, ละ+บ
เปลี่ยนรูปวิสรรชนีย์ ะ
เป็นไม้ผัด หรือไม้หัน
อากาศ)
เป็ด เห็น แข็ง
(ป+เ-ะ+ด เป็ด เปลี่ยนวิสรรชนีย์เป็นไม้ไต่คู้)
เห็น (เหะ+น เปลี่ยน
วิสรรชนีย์ เป็นไม้ไต่คู้)
แข็ง (แขะ+ง เปลี่ยน
วิสรรชนีย์เป็นไม้ไต่คู้)


........สระไทยใช้หลายท่า
พยัญชนะดูแยบยล
เกิดพยางค์คำและความ
สื่อสารงานทั้งหลาย


ทั้งหลังหน้าใต้และบน
วรรณยุกต์ใช้ได้ความหมาย
เรียบเรียงตามคิดแยบคาย
ลุล่วงดีมีคุณอนันต์

อ.ฐะปะนีย์ นาครทรรพn และคณะ