อักษรในภาษาไทย
- วรรณยุกต์

วรรณยุกต์มี ๔ รูป ๕ เสียง

ประโยชน์ของวรรณยุกต์ช่วยทำให้คำมีความหมายมากขึ้น แตกต่างจากภาษาของชาติอื่น ๆ
เช่น ปา ป่า ป้า ป๊า ป๋า (เสียงนี้มี ๔ ความหมาย กล่าวคือ
ปา หมายถึงขว้างปา
ป่า หมายถึงที่มีต้นไม้ภูเขา และสัตว์
ป้า หมายถึงพี่ของพ่อหรือแม่
ป๊า และ ป๋า หมายถึงพ่อในภาษาบางภาษา

การผันวรรณยุกต์

อักษรกลาง
9 ตัว

อักษรสูง
11 ตัว

ต่ำคู่ มีเสียงคู่
อักษรสูง 14 ตัว

ต่ำเดี่ยว
(ไร้คู่)
10 ตัว

1.ไก่ ก

1.ผี ผ

1 พ 2 ภ

1. งู ง

2.จิก จ

2.ฝาก ฝ

3 ฟ

2. ใหญ่ ญ

3.เด็ก ด

3-4. ถุง ถ ฐ

4 ฑ 5ฒ 6 ท 7ธ

3.นอน น

4.ตาย ต

5-6. ข้าว ข ฃ

8 ค 9 ฅ 10 ฆ

4. อยู่ ย

5.เด็ก ฎ

7-9. สาร ศ ษ ส

11 ซ

5. ณ

6.ตาย ฏ

10. ให้ ห

12 ฮ

6. ริม ร

7.บน บ

11. ฉัน ฉ

13 ช 14 ฌ

7. วัด ว

8.ปาก ป

อักษรสูง กับอักษรต่ำคู่ผันวรรณยุกต์
ร่วมกันจะได้เสียงวรรณยุกต์ครบ 5 เสียง

8. โม ม

9.โอ่ง อ

9. ฬี ฬ

อักษรกลางคำเป็นผันวรรณยุกต์ได้ครบทั้ง 5 เสียง

10 โลก ล


อักษร ๓ หมู่ (ไตรยางค์)

เสียง สามัญ

เสียงเอก

เสียงโท

เสียงตรี

เสียงจัตวา

หมายเหตุ

อักษรกลาง
ก จ ด ฎ ต ฏ บ ป อ
คำเป็น
คำตาย



ปา
-



ป่า
กัด



ป้า
กั้ด



ป๊า
กั๊ด



ป๋า
กั๋ด

คำเป็นพื้นเสียงเป็น
เสียงสามัญ
คำตายพื้นเสียงเป็น
เสียงเอก

อักษรสูง
ข ฃ ฉ ฐ ถ ผ ฝ ศ ษ ส ห
คำเป็น
คำตาย



-
-



ข่า
ขัด



ข้า
ขั้ด



-
-



ขา
-

คำเป็นพื้นเสียงเป็น
เสียงจัตวา
คำตายพื้นเสียงเป็น
เสียงเอก

อักษรต่ำ
(อักษรที่เหลือ ๒๔ ตัว)
คำเป็น
คำตายเสียงยาว
คำตายเสียงสั้น



คา
-
-



-
-
-



ค่า
คาด
ค่ะ



ค้า
ค้าด
คะ



-
-
-

คำเป็นพื้นเสียงเป็น
เสียงสามัญ หากผัน
ร่วมกับอักษรสูงจะผัน
ได้ครบ ๕ เสียง เช่น
คา ข่า ค่า(ข้า) ค้า ขา